Gezamenlijk verhaal gasten
Lieve mensen van Papilio. Bedankt voor het organiseren van deze bijzondere lotgenotenweek. Voor de warmte, liefde en veiligheid die juliie ons als gezinnen bieden. Een plek waar verdriet en gemis er mogen zijn, waar we elkaar begrijpen en waar ook ruimte is voor een lach en mooie momenten. Waar onze overleden kinderen niet vergeten worden en onze kinderen even gewoon kind mogen zijn. Dank jullie wel dat jullie ons laten voelen dat we er niet alleen voor staan. Deze week nemen we voor altijd mee in ons HART. Met heel veel liefde en dankbaarheid. De 5 gezinnen van de lotgenoten week.
Lieve vrijwilligers. Wat een fantastische mooie, dierbare, waardevolle week hebben wij achter de rug. Hier was ruimte voor alles. Zowel tranen als een glimlach, plezier en rouwe met jullie steun en liefde. En de verbinding met de andere ouders vond ik fantastisch en heel fijn en erg waardevol. Ik zat in een gesprek met twee ouders en ik hoorde hun iets zeggen en dacht gelijk He! maar dat heb en voel ik ook, ik voelde me gelijk niet “meer alleen”. De herkenning terug te zien en horen is fijn in ons gemis en rouwfase. Ik ben niet van praten met vreemde, maar hier met jullie op de herberg zou ik elk jaar wel willen. Onwijs bedankt voor alles, jullie doen geweldig werk. Veel liefs.
Lieve vrijwilligers. Dankjewel dat we voor de 2de keer aanwezig mochten zijn bij de lotgenoten week. We hebben weer een hele fijn week mogen beleven hier, in alles mag, niets moet. Het was weer als thuis komen. Ook de fijne contacten met alle andere ouders was ontzettend fijn! Om niks hoeven uit te leggen en elkaar te begrijpen. Jullie zijn allemaal geweldig. Papilio zit in ons hart. Dankjewel voor alles.
Een week weg, even samen zijn, met ruimte voor verdriet en soms ook zonneschijn. Gezinnen verbonden door een gemis, omdat liefde soms zo oneerlijk is. We kwamen samen, ieder met ons verhaal, soms waren woorden niet nodig, begrepen we elkaar allemaal. Een blik, een traan, een luisterend oor, bij elkaar vonden we herkenning, en gingen we samen door. Er was ruimte voor tranen, maar ook voor een lach, voor mooie momenten en een fijne dag. Voor onze kinderen die er nog mogen zijn, en voor wie we missen, voor altijd zo dichtbij. Want hoe fijn het soms ook was om samen weg te zijn, op de achtergrond blijft dat gemis altijd aanwezig, groot en klein. Ook als we lachen, spelen en genieten met elkaar, was er altijd die ene gedachte. Was jij er ook maar. We namen herinneringen mee naar huis, een beetje meer verbonden, met een gevoel van thuis, want niemand begrijpt het helemaal zoals wij. Het leven met gemis, maar ook de liefde die blijft zij aan zij. Dankbaar voor deze week, voor alles wat mocht zijn. Voor warmte, de herkenning en de momenten fijn. We gingen als gezinnen, ieder met eigen verdriet. Maar samen voelde we: Je staat er niet alleen voor, ook al zie dat soms niet.
Lieve allemaal. Dank jullie wel voor alles. Geen woorden voor wat dit betekent heeft voor ons gezin. Heel veel liefs en respect.
Bedankt lieve allemaal van Herberg Papilio! Het was een fijne, bijzondere week op een geweldige locatie. Waar er echt ruimte was om over onze overleden kinderen te praten. Erkenning en herkenning en hele fijne gezinnen ook nog. En superleuke activiteiten! Nogmaals dank Veel liefs.
Papilio:
De bladeren aan de bomen hebben meerdere kleuren.
Ze praten, ze huilen, ze lachen, ze begrijpen.
Deze week zijn zij niet de enigen in deze wereld. Staan er meer huizen dan ze dachten. Hier is ruimte voor het donker, zelfs voor het duister. De connectie met de dood, brengt hen samen op deze plek. Zij hebben de kwetsbaarheid van het leven. Op hun oude grond, op hun bord als een proeverij gesmeten gekregen. Waarvan wordt verwacht dat zij dit in dankbaarheid zullen ontvangen. Ze laten zich vertellen dat hen na deze gang nog wat groters te wachten staat: een grand dessert. Maar deze week even geen chique gangen. Hier hoeft het niet mooi. We zijn er vol van, van de proeverij, er kan niets meer bij. We smijten het grand dessert op de grond. de zon schijnt,
De bladeren aan de bomen hebben meerdere kleuren.
We praten, we huilen, we lachen, we begrijpen.